Diana Scherer staat internationaal bekend als pionier in de biotechnologische kunst, onderzoekt de relatie tussen menselijke sturing en de intelligentie van de natuur. Met een door haar ontwikkelde werkwijze laat ze plantenwortels uitgroeien tot verfijnde weefsels en sculpturale structuren. Door natuurlijke groeiprocessen zorgvuldig te begeleiden, ontstaan werken die balanceren tussen controle en samenwerking met natuurlijke processen. Haar kunst laat zien dat de natuur niet volledig gevormd kan worden en stelt vragen over onze omgang met de natuur.
Diana Scherer (Lauingen, DE, 1971) woont en werkt in Amsterdam. Na haar opleiding aan de Gerrit Rietveld Academie ontwikkelde zij een internationale kunstenaarspraktijk waarin botanica, wetenschap en kunst samenkomen. Hiervoor haalt ze inspiratie uit het botanisch onderzoek van Charles Darwin. In haar atelier creëert zij zorgvuldig gecontroleerde omstandigheden waarin plantenwortels zich ontwikkelen volgens door haar ontworpen patronen. De uiteindelijke vorm blijft echter altijd mede afhankelijk van de natuurlijke eigenschappen van de plant. De organische structuren die zo ontstaan verwijzen zowel naar botanische vormen als naar door de mens ontworpen patronen en nodigen uit om opnieuw na te denken over onze relatie met de natuur, maakbaarheid en ecologische verantwoordelijkheid.
Recente tentoonstellingen waren onder andere Soil, Somerset House, Londen, VK (2025), Manifesta 15 Metropolitana, Barcelona, ES (2024), Reset Now, Haus der Kunst, München, DE (2024), Farming Textiles, Museum Kranenburgh, NL (2023), 23ste Biënnale Sydney, AU (2022) en Intelligence of Plants, Frankfurter Kunstverein, DE (2021). Het werk van Scherer zit in meerdere collecties, waaronder die van het Victoria & Albert Museum Londen, Design Society Shenzhen, FOAM Amsterdam, Museum Arnhem, Centraal Museum Utrecht en Bijzondere Collecties Leiden.
Fotografie: Tesse Posthuma de Boer en Michiel Spijkers
