Als je een schelp tegen je oor houdt, kun je de zee horen. Deze eenvoudige handeling toont al de diepe verbondenheid tussen ons lichaam en de oceaan. Maar deze verbondenheid is nog sterker dan de meeste mensen zouden vermoeden. Natalia Domínguez Rangel is al lang gefascineerd door de oceaan. In deze nieuwe tentoonstelling van Fundatie Forward verkent ze de thema’s die verborgen liggen in de diepzee.
mysteries van de diepzee
We beginnen ons leven drijvend in vruchtwater dat bijna dezelfde chemische samenstelling heeft als zeewater, terwijl onze kenmerken nog steeds lijken op die van vissen. Ons lichaam bestaat grotendeels uit water. De diepzee is de schakel met het verre verleden van onze planeet; we zijn allemaal uit de oceaan geboren. De onbekende delen van de oceaan zijn als de onbekende delen van onze menselijke psyche. Hoe dieper we duiken, hoe meer er te leren valt. Maar de oceaan verandert zo snel dat delen ervan zullen verdwijnen voordat we ze volledig kunnen begrijpen. We weten nog niet wat we zijn, en naarmate delen van ons oeroude verleden verdwijnen, zullen we dat misschien nooit te weten komen.
De diepzee is zowel oeroud als bedreigd, mystiek en gemilitariseerd, levengevend en verstikkend. Ze is zowel onze oorsprong als onze afrekening. In het diepe blauw worden we geconfronteerd met de waarheid dat de diepten van de oceaan niet los staan van ons – ze zijn de spiegel van onze eigen diepten. Door aandachtiger en bewuster naar de oceaan te luisteren, worden we gedwongen na te denken over wie we zijn, en over de anderen – menselijk en niet-menselijk – wier eigenschappen verweven zijn met de onze.
van Wolk naar bubbel
Natalia Domínguez Rangel transformeert de Wolk van Museum de Fundatie Zwolle in één grote bubbel, gevuld met sculpturen van glas, keramiek en metaal. Met een compositie die speciaal voor deze tentoonstelling is gemaakt, nodigt ze je uit om met een kritische blik te luisteren. DEEP DIVE is een oproep om terug te keren naar onze oorsprong. Wat komt naar boven als we luisteren naar de reflexen die diep in ons vlees begraven liggen – ouder dan taal, ouder dan het denken? En hoe zou het zijn als we weer zouden leven in afstemming met de aarde die ons onderhoudt?
Fotografie:
Natalia Domínguez Rangel, Akoestische ruimtes verbinden - blauwe cocon, 2020-22, glazen geluids- en ledlichtsculptuur, fotografie: Simon Veres
Natalia Domínguez Rangel, Pijn is rood, 2023, verloren-was gegoten glas, plexiglas spiegel, aluminium, mdf, 68 x 65 x 15 cm, fotografie: Simon Veres
Natalia Domínguez Rangel, Vloeibaar Paar, 2023, VR-sculptuur, PLA 3D-print, fotoprint, roestvrij staal, 55 x 80 x 30 cm, fotografie: Simon Veres
